De ziekte van Dupuytren, ook wel bekend als Dupuytren’s contractuur, is een aandoening waarbij er een geleidelijke verdikking en verharding van het bindweefsel (fascia) in de handpalm optreedt. Dit kan leiden tot het samentrekken van de vingers naar de handpalm, waardoor deze niet meer volledig gestrekt kunnen worden. De aandoening komt vaak voor bij de ringvinger en de pink.

Oorzaken

De precieze oorzaak van de ziekte van Dupuytren is niet volledig begrepen, maar er zijn verschillende factoren die het risico op deze aandoening kunnen verhogen:

  • Genetische aanleg: De ziekte van Dupuytren komt vaak voor in families, wat suggereert dat er een erfelijke component is.
  • Leeftijd: De aandoening komt vaker voor bij oudere volwassenen, meestal na de leeftijd van 50 jaar.
  • Geslacht: Mannen hebben een hogere kans om de ziekte van Dupuytren te ontwikkelen dan vrouwen.
  • Levensstijl en gezondheid: Roken en alcoholgebruik kunnen het risico verhogen. Daarnaast is er een verband met bepaalde medische aandoeningen zoals diabetes en epilepsie.

Symptomen

De ziekte van Dupuytren ontwikkelt zich meestal langzaam en de symptomen kunnen variëren in ernst:

  • Knobbeltjes in de handpalm: Kleine, harde knobbeltjes die pijnlijk kunnen zijn bij aanraking.
  • Bindweefselstrengen: Verdikte strengen van bindweefsel die zich onder de huid vormen en zich uitstrekken van de handpalm naar de vingers.
  • Vingercontracturen: De vingers, meestal de ringvinger en de pink, beginnen zich naar de handpalm te buigen en kunnen niet meer volledig gestrekt worden.
  • Functionele beperkingen: Moeite met dagelijkse activiteiten zoals het schudden van handen, het dragen van voorwerpen of het aantrekken van handschoenen.

Diagnostiek

De diagnose van de ziekte van Dupuytren wordt meestal gesteld op basis van:

  • Anamnese en lichamelijk onderzoek: De arts zal vragen naar de symptomen en een fysiek onderzoek uitvoeren van de hand en vingers.
  • Table-top test: Een eenvoudige test waarbij de patiënt probeert de handpalm plat op een tafel te leggen. Onvermogen om dit te doen kan wijzen op de aanwezigheid van Dupuytren’s contractuur.

Behandeling

De behandeling van de ziekte van Dupuytren hangt af van de ernst van de symptomen en de mate van contractuur:

  • Conservatieve behandeling:
    • Observationele aanpak: In milde gevallen waar er geen functionele beperkingen zijn, kan een afwachtende houding worden aangenomen.
    • Fysiotherapie en oefeningen: Om de flexibiliteit en functie van de hand te behouden.
    • Injecties: Corticosteroïden of enzymen zoals collagenase kunnen worden geïnjecteerd om de bindweefselstrengen te verzachten en te breken.
  • Chirurgische ingreep:
    • Fasciotomie: Het doorsnijden van de verdikte bindweefselstrengen om de spanning te verlichten.
    • Fasciectomie: Het verwijderen van het verdikte bindweefsel. Dit kan gedeeltelijk of volledig zijn, afhankelijk van de ernst van de aandoening.

Nazorg

Na een operatie of injectiebehandeling is fysiotherapie vaak nodig om de functie van de hand te herstellen en de flexibiliteit van de vingers te behouden. Regelmatige controle en follow-up zijn belangrijk om te beoordelen of de aandoening terugkeert, aangezien de ziekte van Dupuytren chronisch van aard kan zijn.

Het is belangrijk om een specialist te raadplegen als je symptomen hebt die wijzen op de ziekte van Dupuytren, zodat een juiste diagnose gesteld kan worden en een passende behandeling kan worden gestart.